Play&Produce

Afgelopen zaterdag organiseerde Poppunt Play & Produce in de Vooruit in Gent. Wat mij betreft een schot in de roos.

Dit jaar restylede Poppunt zijn jaarlijkse Muzikantendag op maat van dj’s en producers, een publiek dat allicht al jaren hongerde naar meer informatie. Dat was alleszins bij mij persoonlijk het geval. Op de vorige edities van de Muzikantendag was ik steeds op de workshops afgegaan die eerder de dingen ‘rond’ de muziek aanbelangden: business, airplay, internet,… Workshops over songwriting, samenspel e.d. leken me niet echt dingen waar ik nog heel veel over hoefde bij te leren. Maar het producen van elektronische muziek, dat is heel wat anders! Daar worstelen we met Colorless Green Ideas ook al een tijdje mee en dus wilde ik graag eens horen en zien hoe de groten dat aanpakken.

Mijn dag startte bij de demofeedback. Je kwam deze keer tegenover een tweekoppig panel te zitten en wie met elektronische muziek bezig is, maakte ook meer kans om het oordeel te krijgen van iemand uit de branche (met Nymfo en Daze zat ik wel goed). Het was gezellig in het afgeschermde gedeelte van het Vooruit Kaffee, misschien net iets te krap met alle tafeltjes zo dicht bij elkaar. Nymfo en Daze vonden het ook wat lastig om onze tracks met een hoofdtelefoon te moeten beluisteren. Best wel begrijpelijk omdat in het elektronische genre de juiste sound en de goede mix (“zit er wel genoeg sub in?”) nog een stukje belangrijker zijn dan in het pop/rock-circuit.

Daarna pikte ik een stukje mee van Grazz die eigenlijk een demonstratie gaf van scratchen met Scratch Live van Serato. Digitale files draaien en scratchen alsof het vinyl is, met twee speciale platen, een tussenliggend bakje en de juiste software op je laptop. Cool! Het zou misschien voor mij met Colorless Green Ideas nog wel een goede mogelijkheid zijn om de stap te zetten van band/muzikant naar dj.

De eerste grote workshop waar ik naar uitkeek was met CJ Boland: ‘Improving sounds’. In het boekje was er beloofd dat hij een ‘platte mix’ beter zou doen klinken. Dat deed hij helaas niet. Hij begon from scratch aan een ideetje te werken, samen met een beatboxer die hij had meegebracht. Jammer genoeg gaf hij ook niet echt veel uitleg over wat hij precies aan het doen was. Bovendien werden we al snel geplaagd door technische problemen die de technische crew niet snel opgelost kreeg. Daardoor ontstond er een geïmproviseerde question & answer-ronde. Die was echter niet altijd makkelijk te volgen omdat de vragen uit het publiek zonder micro gewoonweg niet te horen zijn en dan moet je een beetje uit het antwoord opmaken wat de vraag is. Bovendien zijn in zo’n situatie de vragen ook niet altijd interessant.
Ik vond dit uiteindelijk de minst geslaagde en minst leerrijke sessie, omdat ze in wezen niet echt goed was voorbereid. Toch heb ik een aantal dingen opgestoken:

- welke software CJ gebruikt: Cubase, Reaktor (Limelite voor beats) en Massive van Native Instruments

- EQ-ing doe hij liefst outboard via zijn mengtafel en niet in de software

- alle externe bewerkingen (outboard of bv. uit Reaktor) bouncet hij terug naar zijn audioprogramma (Cubase of ProTools)

- klanken layeren is altijd interessant: de strijkers in Nothing Really Ends van dEUS zijn een combinatie van een echt strijkkwintet en stomme synth-strijkers

- hij legt ook heel veel beatlagen over elkaar: in één nummer zitten vaak 6 verschillende beats over elkaar.

- sub-heavy genres zoals drum’n'bass moeten maar eens de boombox leren kennen.

Daarna was het de beurt aan Styrofoam. Die had wel zijn hele verhaal voorbereid en dat vond ik dan een stuk interessanter, ook al kwam het wat ‘droger’ over en lag het entertainmentgehalte een stuk lager. Hij legde helemaal uit hoe een van zijn hits tot stand was gekomen.

Reason is voor hem eigenlijk een schetsboek waar hij een eerste versie van zijn nummers in maakt. Via Rewire koppelt hij die Reasonfile dan aan zijn Logic sequencer/audio editor. Vervolgens zet hij de lijnen uit Reason via midi om naar echte synths (vaak analoge) en vervangt hij op die manier de ‘magere’ Reasonsounds door betere sounds met meer karakter uit zijn vintage synths. Die synths kan hij dan realtime tweaten (met zijn handen aan de knoppen). Hij neemt zo hele tracks op en behoudt de beste stukken.

Een andere methode die hij gebruikt is de volgende. Hij stuurt de Reasongeluiden door analoge effecten (alweer met echte knoppen) en kan op die manier ook de sound meer karakter geven. Hij benadrukt ook dat het belangrijk kan zijn om jezelf technisch te kunnen beperken. Vijf knoppen op zo’n analoog effect is just fine. Op software plugins heb je vaak twintig knoppen die je helemaal doen verdwalen.

Wat hij ook doet is soms percussie live opnemen. Het probleem van softsynths is ook vaak dat ze geen ‘fysieke ruimte’ in hun sound hebben. Het kan dan helpen om de synth door een versterker te jagen en dat opnieuw op te nemen, inclusief de kenmerken van je ruimte.

Het kan misschien verrassen, maar de workshop ‘commerciële dance’ door de kerels van Milk Inc was eigenlijk nog de beste van de dag. Het gaf een heel andere invalshoek. De andere sprekers hadden het vooral over het maken van een goede sound gehad, bij hen kwamen vooral zaken aan bod over een goed arrangement en hoe je een track opbouwt. De sounds van Milk Inc getuigen uiteraard niet van bijzonder veel goede smaak en zij trekken het zich gewoon niet aan dat een ‘harp’ en een ‘gitaar’ uit een Rolandsynthesizer een zonde zijn tegen alle principes van auditieve hygiëne. Maar volgens mij wisten ze elke rechtgeaarde techno- of electroproducer iets bij te brengen over hoe je een nummer opbouwt. Het geheel was heel goed voorbereid en de duopresentatie zorgde voor iets meer dynamiek dan bijvoorbeeld de presentatie van Styrofoam. De ene man had het vooral over wat er in de studio gebeurt, de andere over hoe ze alles proberen te vertalen naar een live context. Want ja: Milk Inc playbackt veel minder dan je denkt!

Daarna nog een halfuurtje meegepikt van hoe Soto the Traveller een hiphop/neosoul track opbouwt met Reason en daarna genoten van een spaghetti in het Vooruit Kaffee om uiteindelijk nog even te blijven staan voor een leuke beatbox- en mc-battle.

Een geslaagde dag!